امّت از ذرارى تو مىباشند . » « 1 » شيخ عبدالوهاب سبكى در « شفاء الاسقام » در معناى توسّل به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم پيش از آفرينش و بعد از و بعد از رحلتش گويد : ( بدين عبارت : ) « مىگويم : توسّل به حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم در هر حالى قبل و بعد از خلقت در دوران زندگى و بعد از رحلت آن حضرت در برزخ و بعد از حضور در عرصات قيامت و در بهشت جايز است و اين بر سه گونه است : نوع اوّل : آن‌كه توسّل به آن حضرت بدان معنى باشد كه نيازمند حاجت خود را از خداوند متعال درخواست كند به حق آن حضرت يا به آبرو يا به بركت او ، كه اين‌گونه توسّل در هر سه حال جايز است و در مورد هر يك از آن‌ها روايت و خبر صحيح وارد شده است . در باره‌ى حالت اوّل يعنى پيش از خلقت حضرتش ، آثار و اخبارى از پيامبران گذشته صلوات اللَّه و سلامه عليهم وارد شده است كه ما دراين مورد بر رواياتى كه صحّتش برايمان اثبات شده بسنده مىكنيم و آن روايتىاست‌كه : حاكم ، ابوعبداللَّه‌بن بيع در « المستدرك على الصحيحين » و يا يكى از آن دو روايت كرده‌اند از ابوسعيد عمروبن محمّدبن منصور عدل از ابوالحسن محمّدبن اسحاق بن‌ابراهيم حنظلى ، از ابوالحارث عبداللَّه بن‌مسلم فهرى ، از اسماعيل بن‌مسلمه ، از عبدالرحمان‌بن زيدبن اسلم ، از پدرش ، از جدّش از عمربن‌خطاب روايت كرده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « هنگامى كه آدم مرتكب آن اشتباه شد ، گفت : پروردگارا ! به حقّ محمّد از تو درخواست مىكنم كه مرا ببخشى . خداوند به او فرمود : اى آدم ! تو چگونه او را شناختى و حال آن كه هنوز او را نيافريده‌ام ؟ گفت : پروردگارا ! هنگامى كه مرا به دست قدرت خود آفريدى و از روح خود در من دميدى ، سر برداشتم و ديدم بر پايه‌هاى عرش تو نوشته شده است : لا إله إلّااللَّه ، محمّدٌ رسول اللَّه . . . دانستم كه تو ، به اسم خود اضافه نمىكنى مگر كسى را كه از همه‌ى مخلوقات محبوب‌تر در نزد تو باشد . » خداوند فرمود :

--> ( 1 ) . المعجم الصغير 2 : 82 .